Specificaties
De Courier is qua uitrustingsniveau te vergelijken met de Herald S, zo vinden we een simpele grille en gespoten bumpers op de Courier. In het interieur is de snelheidsmeter opgenomen in een eenvoudig grijs dashboard met grijze knoppen en dito stuurkolom. Op de grond liggen sterke rubberen matten en een voor de Courier unieke tunnelbekleding in grof geweven grijs nylon. De laadruimte is voorzien van een eenvoudige plank en mist de laadstrips welke we kennen van de Estate.
Aan de achterzijde wordt de kentekenplaat verlicht door een eenvoudig klein lampje en staat de Courier op brede banden en is voorzien van een versterkte vering. In tegenstelling tot de Estate zijn er geen chroomstrips aan de zijkant van de auto bevestigd en heeft de voorruit geen chromen strip maar bestaat uit zwart rubber uit een geheel.
De motor in de Courier is een 39 BHP sterke viercilinder gevoed door een enkele solex carburateur. Hiermee haalde de auto een topsnelheid van 120 km/h en ging in 21 seconden naar de 100 km/h.
De weinige mensen die overgingen tot de aanschaf van een Triumph Courier konden in het begin kiezen uit een drietal kleuren en de volgende opties: een opklapbare achterbank, kachel, ruitensproeiers en in een later stadium schijfremmen.
Zoektocht
In de afgelopen tien jaar zijn we verschillende malen met een aantal vrienden richting Stafford gegaan waar de Triumph Sport Six Club haar jaarlijkse clubdag organiseert.
Tijdens een van die bezoeken heb ik eenmaal kort een Triumph Courier gezien. Later bleek deze van de club zelf te zijn en is te zien in het clubmuseum.
Een tijd geleden kwam het Courier gevoel weer boven drijven en via Ebay was er al snel een originele folder en parts-list aangeschaft. Hierop volgde nog wat tijdschriften en originele advertenties de verzameling leek compleet alleen de auto zelf ontbeerde nog.
Het zoeken naar een auto in Nederland was geheel uitgesloten aangezien ze hier gewoon niet
(meer?) zijn. Al snel bleek dat er in Finland nog een aantal Courier’s rijden.
In totaal zijn er in Finland ongeveer 15 stuks waarvan er 6 in rijdende staat zijn.
De overige zijn alleen geschikt als donor. Van deze 15 zijn er ongeveer een drietal stuks die nog in originele staat verkeren dus met de dichte zijkanten.
In Finland staan op dit moment een tweetal restauratieobjecten te koop, beide auto’s zijn helaas voorzien van zijruiten en niet compleet (vraagprijs rond de € 1200,-).
Deze auto’s zijn eigenlijk alleen geschikt als donor aangezien ze vele unieke en specifieke Courier onderdelen missen.
Op dit moment heb ik contact met een Finse Courier eigenaar en Fins foldermateriaal komt deze kant op.
De zoektocht ging verder in Engeland. Via Ebay is er in 2004 een incompleet restauratieobject aangeboden maar deze incomplete auto ging weg voor een schrikbarend bedrag. Via een link op het internet kwam ik erachter dat er nog een Courier te koop stond welke voorzien was van een 1600cc 6 cylinder met Vitesse motorkap.
Deze hybride Triumph is aangekocht door Triumph World Magazine en wordt nu gebruikt voor promotie doeleinden.
Het internet bleek toch een handige manier om aan informatie te komen.
Een linkje, dat via Google werd gevonden, verwees mij naar de website
www.classic-wheels.co.uk . Op deze website stond een verhaal over een Triumph Courier.
De Courier bleek van de vader van de schrijver te zijn. Het verhaal over de auto was in oktober 2004 op de website gezet en ik ging ervan uit dat de auto inmiddels wel verkocht zou zijn. Toch maar een e-mail gestuurd naar de beheerder van de website en tot mijn grote verbazing kreeg ik binnen 10 minuten bericht uit Canada waar de schrijver van het verhaal woont.
Hieronder volgt een vertaling van het artikel.:
“ Mijn vader woonde en werkte in Londen en zag niet in waarom hij ooit een auto nodig had. Toch besloot hij in 1962 een rijexamen af te leggen, hij slaagde er direct de eerste keer voor. Het rijbewijs had hij op zak maar wilde hij eigenlijk wel een auto? De familie groeide en besloot eens voorzichtig rond te kijken.
In de zomer van 1964 zag hij een Triumph Herald Courier Van te koop staan.
De eigenaar uit Essex had besloten de auto te verkopen en mijn vader wist direct dat dit de auto was die hij wilde hebben. Een neerklapbare achterbank zodat al zijn werkgereedschap erin kon en opgeklapt genoeg ruimte om met de hele familie op pad te te gaan.
Het was mijn vaders ‘pride and joy’ de auto werd met gepaste trots ieder week in de was gezet en eventuele krasjes keurig weg gepolijst. Het was zijn enige auto en hij heeft er mee gereden van 1964 tot 1986.
De auto heeft heel Engeland gezien. Het was voor hem het ideale vervoermiddel en als het weer eens regende op de camping sliepen ze (mijn ouders) met de bank neergeklapt achter in de Triumph.
Toen ik zelf ouder werd en mijn rijbewijs haalde mocht ik af en toe met de auto rijden. Ik mocht nog geen pilsje drinken en ik moest extreem voorzichtig zijn. Ik weet niet wie er zenuwachtiger was mijn vader of ik…
In 1986 besloot mijn vader dat de auto met pensioen mocht, na er 82.000 miles mee gereden te hebben. Hij werd keurig in de was gezet en voorzien van een autohoes.
Eens in de zoveel tijd ging de hoes eraf werd de auto gesmeerd en opnieuw in de was gezet en ging de hoes er weer overheen zodat hij terug kon naar zijn winterslaap.
De auto heeft nauwelijks roest en het interieur is in perfecte en originele staat. De auto heeft slechts weinig werk nodig om weer rijvaardig te zijn.
Via het internet zijn we erachter gekomen dat er maar 5000 van de auto’s gemaakt zijn en dat hij behoorlijk zeldzaam is.
Mijn vader heeft recent besloten dat hij de auto gaat verkopen , ‘but we know when it goes that it will be missed’.
Het behoeft niet veel uitleg dat er tot de aanschaf van deze speciale Herald werd overgegaan.
Met name de originele staat waarin de auto verkeerd is uniek te noemen . Zo is de auto nog voorzien van de eerste lak en is het gehele interieur nog in de staat zoals het in 1962 de fabriek verliet. Mr Thorne hield ervan om de auto volledig met olie in te smeren op de plekken waar hij zou kunnen roesten en herhaalde dit keurig ieder jaar. Met name deze behandeling heeft ervoor gezorgd dat er geen rotte plek aan de auto te vinden is.
Op dit moment staat de auto in Nederland en is al even te zien geweest op de Dutch National Triumph Day in Maurik. Hier trok de auto direct een enorme belangstelling.
Door de lange stilstand is de motor vast gaan zitten en zijn zaken als remmen en koppeling aan een lichte revisie toe. Het zou zonde zijn om de auto intensief te gebruiken en zo het karakter en patina van de auto te laten vergaan.
Aangezien ik het zoeken naar leuke en zeldzame auto’s een prettigere bezigheid vindt dan het rijden, en ik hier helaas ook niet genoeg tijd voor heb is een overname van de Triumph Courier bespreekbaar. Dus mocht er een Triumph liefhebber zijn die een aparte en volstrekt unieke auto wil bezitten waarvan er geen ander is in Nederland kan hij of zij contact met mij opnemen.